Το άρθρο αυτό δεν ασχολείται ούτε με τον Αντώνη Σαμάρα, ούτε με τον Ευάγγελο Βενιζέλο, ούτε καν με τη Βούλτεψη και τον Γεωργιάδη -αν και θα μπορούσε,  δεδομένου του τίτλου. Ασχολείται με τη φιλική προς τα μνημόνια διανόηση, και ιδιαίτερα με το άρθρο των Παγουλάτου και Τσακλόγλου για τις οικονομικές προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ που δημοσιεύτηκε στην «Καθημερινή» (26/10/14). Και ούτε καν με όλο το άρθρο, αλλά κυρίως με τις πρώτες σειρές του όπου οι συγγραφείς ισχυρίζονται ότι οι οικονομικές προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ βασίζονται σε δυο παραδοχές: Πρώτον, ότι το Μνημόνιο έφερε την κρίση και όχι το αντίστροφο, και δεύτερον, ότι για μας το κλειδί για την ανάκαμψη της οικονομίας είναι η ενεργός ζήτηση και όχι οι πολιτικές από την πλευρά της προσφοράς.

Του Κώστα Ζαχαριάδη*

• Η έκθεση της CreditSuisse επιβεβαιώνει με προφανή τρόπο τη θέση που από την αρχή της κρίσης ο ΣΥΡΙΖΑ είχε εκφράσει, ότι η κρίση είναι μια διαδικασία αναδιανομής ισχύος και μεταξύ διαφορετικών κρατών αλλά και μέσα στα ίδια τα κράτη

H CreditSuisse είναι μια Ελβετική τράπεζα, δεν πρόκειται για κάποιο όργανο του ΣΥΡΙΖΑ... Αυτή η τράπεζα σε πρόσφατη έκθεσή της αναφέρει κάποια πολύ σημαντικά στοιχεία που αξίζει να απασχολήσουν τον δημόσιο διάλογο και να προβληματίσουν...
Το 1% των Ελλήνων κατέχει το 56% του πλούτου της χώρας!

ΕΝΑ από τα μεγαλύτερα εγκλήματα που διαπράχτηκαν κατά την διάρκεια του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου, είναι η παράδοση εκατοντάδων Ελλήνων πολιτικών κρατουμένων από τις ελληνικές αρχές (δικτατορία Μεταξά) στα γερμανικά στρατεύματα κατοχής. Επρόκειτο για αντιφασίστες που είχαν καταδικαστεί με βάση τον νόμο περί Ιδιώνυμου του 1929 (κυβέρνηση Βενιζέλου). Βρίσκονταν δηλαδή στο κάτεργο της Ακροναυπλίας για τα φρονήματά τους. Η παράδοσή τους στον εχθρό (υποτίθεται ότι ο εχθρός ήταν οι ναζί) ισοδυναμεί με προδοσία. Και συνάμα αποδεικνύει ότι το καθεστώς του Μεταξά ένιωθε πολύ πιο κοντά ιδεολογικά και συναισθηματικά στους φασίστες παρά στους Έλληνες αντιφασίστες.

του Κλέαρχου Τσαουσίδη

Στα πάνω από 40 χρόνια που δούλεψα ως δημοσιογράφος, ομολογώ ότι ουδέποτε είδα κυβέρνηση με υπουργούς να υπερβαίνουν, μεμονωμένα, αλλά και σωρευτικά, κάθε όριο γελοιότητας, ανεπάρκειας και βλακείας.

Σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση, στην οποία χρεώνει επιχείρηση τρομοκράτησης του λαού, εξαπολύει ο ΣΥΡΙΖΑ για τα περί εκροής καταθέσεων, κάνοντας παράλληλα γνωστό ότι ξεκινάει πολιτική εξόρμηση για την ανατροπή.

Οι θέσεις, δεν λύνουν τα προβλήματα αντιμετωπίζουν όμως τις πιο ακραίες επιπτώσεις τους, και ταυτόχρονα, ως άθροισμα ρεαλιστικών και άμεσα εφαρμόσιμων πολιτικών, δίνουν το έναυσμα για τη αλλαγή πορείας
- Δεν υπάρχει ούτε μία παροχή που να μην αφορά κοινωνική ομάδα που βιώνει με ακραίο τρόπο τις συνέπειες του Μνημονίου

Η "Αυγή" με αφορμή το οικονομικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο εξήγγειλε ο πρόεδρος του κόμματος Αλ. Τσίπρας στην ΔΕΘ, απευθύνθηκε για το σημερινό αφιέρωμα σε τρεις ειδικούς προκειμένου να αναλύσουν...

• Πρόγραμμα επανεκκίνησης
• Οι διαφωνίες για την κοστολόγηση του προγράμματος
• Σε σωστή κατεύθυνση η λογική του προγράμματος

Όλοι οι κυβερνητικοί παράγοντες και τα φερέφωνά τους τοποθετήθηκαν για το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ και το έβγαλαν άχρηστο από την Παρασκευή το βράδυ μια μέρα πριν ανακοινωθεί και αναπτυχθεί από τον Αλέξη Τσίπρα στη ΔΕΘ. Κρίνοντας εξ ιδίων νομίζουν πως αυτό το πρόγραμμα που κατατίθεται στον ελληνικό λαό θα σταλεί πρώτα στην τρόικα για έγκριση. Εκατοντάδες άνθρωποι, μέλη, στελέχη και ειδικοί συνεργάτες εργάστηκαν πάνω από ένα χρόνο για να καταρτίσουν ένα κυβερνητικό πρόγραμμα σωτηρίας στις συνθήκες της οξύτατης ανθρωπιστικής κρίσης που βιώνει η χώρα.

του Άγγελου Τσέκερη

Για την επιλογή του να παραστεί και να μιλήσει στο φόρουμ του ιδρύματος Αμπροσέττι, στο Κόμο της Ιταλίας, ο Τσίπρας δέχτηκε πολλαπλές επιθέσεις. Τόσο από δεξιά όσο και από αριστερά.
Οι επιθέσεις από δεξιά δεν αξίζουν κάποιον σοβαρό σχολιασμό. Η Σοφία Βούλτεψη έκανε άλλη μια επίδειξη κακόγουστης ανοησίας και κουτοπονηρίλας, για τον Τσίπρα που πήγε στην πλουτοκρατία και τις συνιστώσες που τον αμφισβητούν. Αν ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε ανταποκριθεί στην πρόσκληση, η Βούλτεψη θα είχε πει ότι αποφεύγει τις διεθνείς συναντήσεις και ότι οι συνιστώσες δεν τον αφήνουν. Σιγά.
Πολύ πιο σοβαρή είναι η κριτική -ας μην την αδικούμε αποκαλώντας την «επίθεση»- από τα αριστερά.

Για την αλλαγή της ατζέντας της Ε.Ε μετά και τις τελευταίες αποφάσεις του Μάριο Ντράγκι και της ΕΚΤ να χαλαρώσουν την αυστηρή νομισματική πολιτική που προωθεί η Άνγκελα Μέρκελ μιλά στο ρ/σ "στο Κόκκινο" ο αρμόδιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ για τα οικονομικά θέματα, Ευκλείδης Τσακαλώτος.

"Για άλλη μια φορά προσπάθησε να αποκτήσει πολιτική αξιοπιστία και κύρος, επιτιθέμενος στο ΣΥΡΙΖΑ και κακοποιώντας τις θέσεις του" επεσήμανε, ενώ ανέφερε ότι έλειπε η "παραμικρή διάθεση αυτοκριτικής" από την πλευρά μιας κυβέρνησης η οποία "βαρύνεται για όλα τα σημερινά αδιέξοδα" και χαρακτήρισε "εμπαιγμό" και "πρόκληση" την αναφορά του πρωθυπουργού στο τέλος του μνημονίου.

Χρειάζεται "η ανατροπή της ισοπεδωτικής και ακραίας πολιτικής της λιτότητας" που εφαρμόζεται και "η ψήφος του κόσμου θα στείλει τον ίδιο τον πρωθυπουργό σε απόλυση" τόνισε

Γράφει στην Αυγή ο Αριστείδης Μπαλτάς

Το πολιτικό πρόταγμα (ενίοτε πρόγραμμα) του "εκσυγχρονισμού" δεσπόζει στα ελληνικά πράγματα από την εποχή του Καποδίστρια. Τι λοιπόν είναι αυτός και πού οφείλεται η ανελλιπής παρουσία του;
Ο εκσυγχρονισμός αντιτίθεται στην καθυστέρηση. Βρισκόμαστε πίσω και οφείλουμε να κερδίσουμε το χαμένο έδαφος. Να πάει η χώρα μπροστά, να φτάσει τις προηγμένες χώρες. Όπου μπροστά βρισκόταν ανέκαθεν η Δύση. Ήδη από την ίδρυση του Νεοελληνικού κράτους, τη Δύση συγκροτούν οι χώρες που θα κάλυπτε το North Atlantic Treaty Organization αν ο βόρειος Ατλαντικός ξεκινούσε κάπως πιο πάνω από την Πορτογαλία. Έστω με λίγες γεωγραφικές εξαιρέσεις. Δύση ήταν κάποτε οι Αγγλογάλλοι με τους φραγκοντυμένους ντόπιους φορείς της ιδέας και τη μέγκλα τους, αλλά και η Βαυαρία και η Πρωσία, αργότερα οι ηγεμονεύουσες ΗΠΑ, οπότε έγιναν δυτικές Ισραήλ και Ιαπωνία, και σήμερα η ενιαία Γερμανία που ταλαιπωρεί όλους.
Γιατί, βέβαια, η Ρωσία ήταν υπερβολικά ανατολική ήδη από την εποχή του Ναβαρίνου, οι παλιές αυτοκρατορίες Ισπανίας και Πορτογαλίας λίγο μας είχαν επηρεάσει όταν άκμαζαν, ενώ κατάντησαν Ανατολή τον σύντομο 20ο αιώνα, η Ιταλία προκαλεί δικαίως συγκατάβαση αφού ούνα ράτσα ούνα φάτσα, για να μην αναφερθούμε στα απελπιστικά καθυστερημένα Βαλκάνια και τον μόνιμο αναχρονισμό που συνιστούν οι υπόλοιπες μεσογειακές χώρες, από την Τουρκία μέχρι το Μαρόκο. Στην Ανατολή εντάσσονται βεβαίως η Ασία και η Αφρική, αλλά και η Λατινική Αμερική, ενώ ο Καναδάς και η Αυστραλία συνιστούν συμπαθείς περιπτώσεις: δυτικές λόγω ιστορίας και γλώσσας, αλλά ταπεινότερα.
Η κεντρική ιδέα είναι απλή. Για τον εκσυγχρονισμό υπάρχει μόνο το μπροστά και το πίσω, η καθυστέρηση και η άρση της. Δύση και Ανατολή. Δηλαδή ανάπτυξη και υπανάπτυξη. Αλλά τώρα τα πράγματα σοβαρεύουν. Γιατί ανάπτυξη κατ' ουσίαν σημαίνει διαρκής επέκταση του κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής, δηλαδή διάλυση και αναδόμηση ολόκληρων πολιτισμών προκειμένου να υπαχθεί κάθε έκφανση της ανθρώπινης δραστηριότητας στην κερδοφορία του κεφαλαίου.
Ιδού λοιπόν γιατί εδώ ο εκσυγχρονισμός παραμένει ανέκαθεν αιτούμενο: μολονότι ο καπιταλισμός κυριαρχεί, η ελληνική κοινωνία αρνείται να καθυποτάξει πλήρως τον τρόπο ζωής της στο κεφάλαιο και την ιδεολογία του. Ας πούμε, δεν εμφορείτο από καπιταλιστικό φρόνημα η μετεμφυλιακή γενιά που έκανε κυριολεκτικά το σκατό της παξιμάδι προκειμένου να σπουδάσει τα παιδιά της και να κτίσει τούβλο το τούβλο μια στέγη πάνω από τα κεφάλια τους. Έστω και αν η αντιπαροχή και το πολύ τσιμέντο έφτασε να προσβάλει την αισθητική μας.
Αντίστοιχα, είναι οι οικογενειακοί δεσμοί, κάθε άλλο παρά καπιταλιστικοί, αλλά και η μπέσα της ευρύτερης αλληλεγγύης που κατορθώνουν να διασώζουν πολλούς από την πείνα και τον ύπνο στον δρόμο. Είναι το ρητά αντικαπιταλιστικό φιλότιμο που μας κάνει να τσακωνόμαστε για το ποιος θα πληρώσει τον λογαριασμό ακόμη και αν τα φράγκα στην τσέπη δεν φτάνουν να βγάλουμε τον μήνα.
Δεν θέλω να εξωραΐσω την Ανατολή ούτε να μειώσω την τεράστια συμβολή της Δύσης. Απλώς ισχυρίζομαι πως, για βαθείς ιστορικούς λόγους, ο δικός μας τρόπος καθημερινής ζωής ρέπει κάπως προς Ανατολάς και ότι οι ρέκτες του εκσυγχρονισμού επιδιώκουν σήμερα να αλλάξουν ακριβώς αυτόν. Όσο κι αν δεν φαίνεται τόσο εύκολο...

Η χώρα και ο ελληνικός λαός μετά την κατάρρευση της δικτατορίας βρέθηκαν σε συνθήκες έντονου κοινωνικού ριζοσπαστισμού. Ο ριζοσπαστισμός είχε επιμέρους πολιτικά και ιδεολογικά χαρακτηριστικά και έναν έντονο αντιαμερικανισμό με βάση όσα είχαν προηγηθεί. Ο ριζοσπαστισμός έπρεπε να βρει πολιτική έκφραση και προσανατολισμό. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και η τότε Ένωση Κέντρου, παρά τα όποια θετικά βήματα, υπό τη λαϊκή πίεση δεν μπορούσαν να υπερβούν το παρελθόν τους.
Η παραδοσιακή Αριστερά τραυματισμένη από την διάσπαση του '68, ενώ κυριαρχούσε ιδεολογικά ήταν αδύναμη να απεμπλακεί από τη στενή λογική του οικονομισμού και του ταξισμού. Πολύ περισσότερο σε αντίθεση με τον πατριωτικό χαρακτήρα του ΕΑΜ είχε ενοχικό σύνδρομο και σχέση δυσανεξίας με καθετί το πατριωτικό και εθνικό.
Ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου και το νεοϊδρυθέν ΠΑΣΟΚ που, ως συνέχεια του αντιδικτατορικού ΠΑΚ, συνέλαβαν και ανέλυσαν τη συντελούμενη κοινωνική διεργασία σε συνάρτηση με τα γεωπολιτικά δεδομένα της εποχής στην ευρύτερη περιοχή μας.
Η αδυναμία της Δεξιάς και του Κέντρου να ανταποκριθούν με επάρκεια στις απαιτήσεις του Λαού και οι αδυναμίες της παραδοσιακής Αριστεράς άφησαν χώρο και δημιούργησαν ένα ευρύ κοινωνικό πλαίσιο το οποίο βρήκε πολιτική έκφραση και όραμα στη διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη.
Ήταν ένα πυκνό σε νοήματα μικρό κείμενο που συνδύαζε τη λογική με το επικό και το λυρικό στοιχείο, γι' αυτό και καταγράφηκε ιστορικά. Χιλιάδες πολίτες ακόμα και σήμερα εκφράζονται και παραμένουν στο αξιακό πλαίσιο που καθόρισε η 3η Σεπτέμβρη.
Δυστυχώς, η συντηρητική μετατόπιση της Ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας ως απότοκο και της κατάρρευσης του συμφώνου της Βαρσοβίας είχε τα αποτελέσματά της. Η σταδιακή συντηρητική μετατόπιση του ΠΑΣΟΚ, από τα μέσα ακόμα της δεκαετίας του '90, το έφερε σε πλήρη αντίθεση με τη διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη που είχε θετική καταγραφή στα μέλη, τα στελέχη, τους ψηφοφόρους και τις κοινωνικές δυνάμεις που το στηρίζουν.
Ας αναλογιστούν όσοι ακόμα και σήμερα χρησιμοποιούν τον τίτλο του ΠΑΣΟΚ ποιες θα ήταν οι επιλογές του Ανδρέα Παπανδρέου στα σύγχρονα γεγονότα. Σε κάθε περίπτωση, δεν θα είχε επιτρέψει τη μετατροπή του σε βασικό υποστηρικτή νεοφιλελεύθερων πολιτικών.
Για να έρθουμε και στο σήμερα. Το 1974 υπήρχε κοινωνική διαθεσιμότητα την οποία αξιοποίησε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Στις μέρες μας υπάρχει ισχυρή κοινωνική διαθεσιμότητα και είναι ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ να της δώσει πολιτική έκφραση και διέξοδο.

* Ο Αντώνης Κοτσακάς υπήρξε υπουργός των κυβερνήσεων του Ανδρέα Παπανδρέου και είναι στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ

Μετά τις Ευρωεκλογές στο ευρωπαϊκό περιβάλλον διαμορφώνονται νέες συνθήκες.

Όλα όσα διαδραματίζονται στο διεθνές περιβάλλον αναδεικνύουν ότι η σημερινή Ε.Ε. έχει παγιδευτεί σε αναπαραγόμενη οικονομική κρίση με κύρια χαρακτηριστικά της την διαρκώς αυξανόμενη ανεργία, την οικονομική στασιμότητα, το υψηλό χρέος.

Οι κυρίαρχες δυνάμεις της Ε.Ε. στο έδαφος της στρατηγικής τους για την συνολικότερη εσωτερική υποτίμηση, σε όλη την Ένωση, δεν αρκούνται μόνο στο πλαίσιο της "Οικονομικής Διακυβέρνησης", αλλά προωθούν  την περιβόητη συμφωνία ΤΤΙΡ.  Η ΤΤΙΡ  ήδη δέχεται τα βέλη από πολλές κατευθύνσεις με δεδομένες τις πολλαπλές αρνητικές συνέπειες που θα προκαλέσει συνολικά.

Η επιλογή της ΕΚΤ να συγκρατήσει σε χαμηλά επίπεδα τα επιτόκια δεν φαίνεται να αποτελεί επαρκές εργαλείο για την ανάκαμψη, επιβεβαιώνοντας τα δομικά χαρακτηριστικά της κρίσης.

Στην εξωτερική πολιτική επιβεβαιώνεται ο επιθετικός χαρακτήρας της και κυρίως η επιλογή για την άσκηση εξωτερικής πολιτικής με στρατιωτικά μέσα. Αυτά τα χαρακτηριστικά την οδηγούν, στο να παρέχει ανοχή στο Ισραήλ για το ανθρωπιστικό έγκλημα που βρίσκεται σε εξέλιξη στην Γάζα, με τα χιλιάδες θύματα  από τους απάνθρωπους βομβαρδισμούς εκ μέρους του Ισραήλ.

Αλλά και η πολιτική που ακολουθούν στην Ουκρανία:

Επιβεβαιώνει ότι η πολιτική της διεύρυνσης δεν υπαγορεύεται από την επιθυμία για την ευημερία των λαών στις υπό ένταξη χώρες, αλλά από επεκτατισμό που έχει στόχο την υποθήκευση των πλουτοπαραγωγικών δυνατοτήτων αυτών των χωρών.

Επιβεβαιώνει ότι δεν έχουν καμιά αναστολή για συνεργασία με ακροδεξιές ομάδες προκειμένου να επιτύχουν τον στόχο τους.

Επιβεβαιώνει ότι δεν έχουν καμιά αναστολή στο να επαναφέρουν το κλίμα ψυχρού πολέμου και εντάσεων με την Ρωσία σήμερα, με το σύνολο των χωρών του  BRIGS αύριο.

Πρόκειται για μια εξαιρετικά επικίνδυνη εξέλιξη η οποία υπαγορεύεται από τα νέα χαρακτηριστικά που προσλαμβάνει ο Ευρωατλαντισμός όπου κυρίαρχο ρόλο διαδραματίζουν  πολυεθνικές και διεθνές χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο και από τις δύο πλευρές του Ατλαντικού σε αγαστή συνεννόηση.

Στόχος τους είναι να αναδιατάξουν το παγκόσμιο ενεργειακό χάρτη και να παρακάμψουν δημοκρατικούς θεσμούς διασφαλίζοντας την πανκυριαρχία τους και το ακαταδίωκτο.

Πρόκειται λοιπόν για μια επιχείρηση κυριαρχίας πολυεθνικού και χρηματιστικού κεφαλαίου που δρουν πέρα και πάνω από τους δημοκρατικούς θεσμούς. Προϋπόθεση για  την επιτυχία αυτών των δράσεων είναι η εθελοδουλία πολιτικών εκπροσώπων.

Πρόκειται για την επιδίωξη τους η Οικονομία να τεθεί οριστικά πάνω από την Πολιτική και η Δικτατορία των Αγορών να καταλύσει την Δημοκρατία.

Η προοπτική αυτή πρέπει να ανακοπεί άμεσα.

Μετά τις Ευρωεκλογές

Συνοψίζοντας μπορούμε να πούμε ότι η Ε.Ε. όσο επικρατούν τα σημερινά πολιτικά δόγματα και οι επιλογές τους:

·         Δεν μπορεί να διαδραματίσει σταθεροποιητικό παράγοντα, ειρήνης και συνεργασίας, ούτε να ενισχύσει την πολιτική διαβούλευση έναντι των οξύνσεων και των πολεμικών εμπλοκών.

·         Αποτελεί δύναμη που ενθαρρύνει τα ψυχροπολεμικά φαινόμενα. Συχνά μάλιστα εμφανίζεται ως η επισπεύδουσα δύναμη παρακάμπτοντας κανόνες του διεθνούς δικαίου.

·         Δεν έχει αναστολές στις συμμαχίες της ακόμη και με ακροδεξιές Ναζιστικές δυνάμεις.

·         Ο συνολικός στρατηγικός τους σχεδιασμός δεν είναι μόνο αντιλαϊκός, είναι οικονομικά αδιέξοδος, πολιτικά αντιδημοκρατικός και στρατηγικά επικίνδυνος για την Ειρήνη.

Θα πρέπει ωστόσο να σημειώσουμε ότι στις Ευρωεκλογές καταγράφηκαν πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία που δείχνουν ότι αυτές οι πολιτικές δεν είναι απρόσβλητες και  ότι αυτή η πορεία μπορεί να αναστραφεί.

·         Το Ε.Λ.Κ. έχασε περίπου 22% της κοινοβουλευτικής του δύναμης, ωστόσο η στήριξη που του παρείχε το Σ.Κ και οι Φιλελεύθεροι του έδωσε την δυνατότητα να συνεχίσει να παίζει τον πρώτο και αποφασιστικό ρόλο.

·         Η πολιτική γεωγραφία στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο έχει αλλάξει με την εμφάνιση τόσο των δυνάμεων ενός συστημικού ευρωσκεπτικισμού, (οι οποίες κατόρθωσαν να συγκροτήσουν ευρωομάδα), όσο και δυνάμεων της άκρας εθνικιστικής δεξιάς (παρά τις επιμονές προσπάθειές τους δεν κατόρθωσαν να συγκροτήσουν ομάδα).

·         Η Αριστερά με το συνομοσπονδιακό σχήμα GUE/NGL αύξησε την κοινοβουλευτική της δύναμη κατά 19 έδρες, σε ποσοστό που υπερβαίνει το 50%.

·         Βέβαια ο μεγάλος ηττημένος και αυτή την φορά ήταν η δημοκρατία, αφού η συμμετοχή των Ευρωπαίων πολιτών ήταν και αυτή τη φορά χαμηλή, σε ποσοστό 43,03 %.  Το ποσοστό των προηγούμενων ευρωεκλογών του 2009, ήταν  (43,00%).

·         Συνολικά θα μπορούσαμε να επισημάνουμε κάποια μικρά ρήγματα στο μέτωπο του νεοφιλελευθερισμού κυρίως στην συνοχή ανάμεσα στις συντηρητικές δυνάμεις της Μ. Βρετανίας και των υπολοίπων ευρωπαϊκών συντηρητικών δυνάμεων.  Τα ρήγματα αυτά υπερβαίνουν τις πατροπαράδοτες τριβές που ιστορικά προκαλούνται από τους Βρετανούς, ανεξαρτήτως πολιτικών δυνάμεων, καθώς εξαγγέλθηκε δημοψήφισμα από τον Κάμερον για την παραμονή της Βρετανίας στην Ε.Ε.

Ανεξάρτητα από το αν θα πραγματοποιηθεί το δημοψήφισμα και το είδος του ερωτήματος που θα τεθεί, δεν αποτέλεσε ισχυρό επιχείρημα, ή καλύτερα επαρκής εκβιασμός, για να παρακαμφθεί η διαδικασία που δρομολογήθηκε για την εκλογή προέδρου της Κομισιόν με βάση την ψήφο των λαών της Ε.Ε. και την συναίνεση του ευρωκοινοβουλίου.

·         Ο νεοεκλεγείς πρόεδρος της Κομισιόν διαβεβαίωσε ότι θα συνεχίσει μεν στην ίδια στρατηγική κατεύθυνση, αλλά με μεγαλύτερη κοινωνική ευαισθησία, με προτεραιότητα στην ανάπτυξη και με μεγαλύτερο σεβασμό στην δημοκρατία. Ωστόσο τις διαβεβαιώσεις του συμμερίστηκαν μόνο οι σοσιαλδημοκράτες και οι φιλελεύθεροι 

·         Η Ευρωπαϊκή Αριστερά ασφαλώς και δεν πείστηκε από τον κ. Γιούνκερ και φυσικά τον καταψήφισε.

Ο ρόλος και τα καθήκοντα του ΣΥΡΙΖΑ

Ο ΣΥΡΙΖΑ   αναλαμβάνει ένα εξόχως σημαντικό και πολυδιάστατο ρόλο ο οποίος καθορίζεται από πολιτικούς παράγοντες και δεδομένα τα οποία σχετίζονται με την πολιτική φάση που περνάει η Ελλάδα, αλλά και η Ευρώπη.

Είναι η μεγαλύτερη κοινοβουλευτική ομάδα της χώρας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και αποτελεί πολύ σημαντική δύναμη στο πλαίσιο της Ευρωομάδας της Αριστεράς GUE/NGL.

Παίζει ουσιαστικό ρόλο στο Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς το εύρος του οποίου υπερβαίνει κατά πολύ το όρια της  GUE/NGL. (40 Κόμματα και Οργανώσεις, 5 Συνέδρια στα 10 χρόνια από την ίδρυση του, με δίκτυα κατά ιδιαίτερο αντικείμενο. Ο σ. Τσίπρας είναι αντιπρόεδρος και υπήρξε ο επικεφαλής της Εκλογικής μάχης της Ευρωπαϊκής Αριστεράς και φυσικά έχουμε τακτικά και αναπληρωματικά μέλη στην Εκτελεστική Επιτροπή.)

Έχει ουσιαστική συμβολή στο επιστημονικό ινστιτούτο του ΚΕΑ, το Tranform, όπου αυτήν την περίοδο κατέχει την θέση του Προέδρου.

Αποτελεί ουσιαστική δύναμη στο ευρωπαϊκό κίνημα AlterSummit.

Έχει παρουσία στο Συμβούλιο Περιφερειών της Ε.Ε. και

στο Συμβούλιο της Ευρώπης

Τούτων δεδομένων οφείλει να καταδεικνύει καθημερινά ότι  αποτελεί δύναμη που:

ñ  εφ' ενός μπορεί να αναλάβει την ευθύνη της διακυβέρνησης της χώρας και

ñ  αφ' ετέρου μπορεί να εργαστεί για την ενότητα της αριστεράς στην Ευρώπη,

ñ  μπορεί να συμβάλει στην οικοδόμηση νέων πολιτικών και κοινωνικών συσχετισμών στην Ευρώπη.

ñ  Οφείλει επίσης να συμβάλει στην διαμόρφωση του πολιτικού και στρατηγικού σχεδίου που θα αποτελέσει την εναλλακτική πρόταση για τις μεγάλες και απολύτως αναγκαίες αλλαγές στην Ευρώπη.

Αν αναλογιστούμε το επίπεδο της συνείδησης  των λαών Ευρώπης, με δεδομένα μάλιστα τα έντονα φαινόμενα ευρωσκεπτικισμού, την συνείδηση για το είδος και το μέγεθος των πολιτικών και των κοινωνικών συγκρούσεων που συντελούνται και που θα οξύνονται στο μέλλον, αντιλαμβανόμαστε ότι το ευρωπαϊκό πεδίο αποτελεί ένα πεδίο πολύμορφων και πολύ σημαντικών πολιτικών και κοινωνικών αναμετρήσεων τις οποίες είμαστε υποχρεωμένοιδιεξάγουμε προς όφελος του λαού μας και όλων των λαών της Ευρώπης.

Σήμερα ο ελληνικός λαός από «πειραματόζωο» εφαρμογής του μνημονιακού καθεστώτος, γίνεται πόλος αντίστασης και νέας ελπίδας για όλους τους λαούς της Ευρώπης.

Αυτό το πραγματικό γεγονός  το οποίο  οι αντίπαλοί μας, μέσα και έξω από την Ελλάδα,  επιχειρούν να το απαξιώσουν, αποτελεί το νέο ποιοτικό χαρακτηριστικό της νέας περιόδου.

Ο δρόμος για την πολιτική ανατροπή άνοιξε.

Έχουμε συνείδηση ότι καθημερινά πρέπει  να κάνουμε όλο και περισσότερα.

Δεν παραγνωρίζουμε το φαινόμενο του ευρωσκεπτικισμού και την ενίσχυση της ακροδεξιάς σε ορισμένες χώρες. Αντίθετα, το γεγονός αυτό, μας δημιουργεί μια επιπλέον υποχρέωση να αποτρέψουμε την ενίσχυση του φασισμού και του ναζισμού στην Ευρώπη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε το ιστορικό προνόμιο, δια του προέδρου του Αλέξη Τσίπρα, να σηματοδοτήσει τις ιστορικές διαστάσεις που προσλαμβάνει ο αγώνας όλων  των δυνάμεων  της Ευρωπαϊκής Αριστεράς.

Προϋπόθεση γι' αυτό είναι  να ακυρώσουμε στην πράξη το σχέδιο των συντηρητικών και νεοφιλελεύθερων  δυνάμεων. Να διαλύσουμε την συνεργασία των ηγεσιών της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας με το νεοφιλελευθερισμό υπό την ηγεμονία της κυρίας Μέρκελ.

Εμείς έχουμε χρέος στο πλαίσιο του συνολικού μας σχεδίου, να ιεραρχήσουμε τα μεγάλα μέτωπα τα οποία απαιτούν άμεση αντιμετώπιση προκειμένου να σταματήσει η Ε.Ε να διολισθαίνει σε όλο και μεγαλύτερα αδιέξοδα.

·         Η Ειρήνη αποκτά άμεση προτεραιότητα καθώς πληθαίνουν οι εστίες θερμών αναμετρήσεων. Δυστυχώς η πολιτική της Ε.Ε. για άμυνα και ασφάλεια  μας επαναφέρει στα χρόνια του ψυχρού πολέμου και  μετατρέπει την Ε.Ε σε μία επιθετική δύναμη που υιοθετεί το δόγμα "άσκηση εξωτερικής πολιτικής με στρατιωτικά μέσα". Τα παραδείγματα των παρεμβάσεων στη Λιβύη , στο Μάλι, στη Συρία και τελευταία στην Ουκρανία, επιβεβαιώνουν την εμμονή στο παραπάνω  δόγμα που καθιερώθηκε με τη συνθήκη της Λισσαβόνας.

·         Απαιτείται η εκ νέου επαναδιατύπωση του Πολυετούς Δημοσιονομικού Πλαισίου (ΠΔΠ) διότι πρόκειται για ένα απαράδεκτο πλαίσιο. Είναι γνωστό, ότι μειώθηκε για πρώτη φορά στην ιστορία της Ε.Ε και βρίσκεται κάτω από το 1% του ΑΕΠ της Ε.Ε. Είναι έντονα ταξικό, με αποκορύφωση την ανυπαρξία πολιτικής για την ανεργία (διατίθενται 6 δις € για 28 χώρες σε επτά χρόνια) όταν είναι γνωστό ότι η ανεργία κινείται στην περιοχή του 12%. Προβλέπει μείωση των κοινωνικών δαπανών και μείωση των δαπανών για τη "σύγκλιση" σε ποσοστό 34%.

·         Οι  δομές που καθιερώνουν την οικονομική διακυβέρνηση των χωρών της ζώνης του euro διαμορφώνουν πολύ πιο ασφυκτικά πλαίσια ακόμη κι από αυτά που επέβαλαν τα μνημόνια και η τρόικα. Το ευρωπαϊκό εξάμηνο και η "αιρεσιμότητα" που έχει καθιερωθεί ως όρος, επιδιώκει να εντείνει τις πολιτικές της εσωτερικής υποτίμησης με ποινή τη στέρηση πόρων από το κοινοτικό ταμείο. Είναι γνωστό ότι όλη αυτή η δομή αποτελεί σχέδιο που εμπνεύστηκε ο Μερκελισμός, προκειμένου να υποχρεώσει της χώρες της ευρωζώνης στην εφαρμογή των ακρότατων δογμάτων του νεοφιλελευθερισμού. Επίσης είναι γνωστό ότι ανακύπτουν προβλήματα παραβίασης των συνθηκών, αλλά και της εθνικής κυριαρχίας των κρατών-μελών.

·         Οι συνομιλίες για τη συμφωνία εμπορίου και επενδύσεων με τις ΗΠΑ, γνωστή ωςTTIP προχωρούν με αδιαφάνεια και από όσα έχουν γίνει γνωστά, ενταφιάζει ότι έχει κατακτηθεί από τους λαούς της Ευρώπης, στο πεδίο των εργασιακών δικαιωμάτων, των κοινωνικών κατακτήσεων , στο πεδίο της προστασίας του περιβάλλοντος και στο πεδίο της  Δημοκρατίας. Ήδη έχει ολοκληρωθεί η δεύτερη φάση των διαπραγματεύσεων και πάρα τις σοβαρές αντιδράσεις και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, η ηγεσίες των ΗΠΑ και της Ε.Ε. προχωρούν στην  Τρίτη και κατά τα φαινόμενα τελευταία φάση.  

·         Η μεταναστευτική πολιτική παράγει φαινόμενα σαν αυτά που γνωρίσαμε τον τελευταίο καιρό στη Λαμπεντούζα και στο Αιγαίο. Είναι μια πολιτική που είναι παγιδευμένη στην αντίληψη "Ευρώπη – φρούριο" η οποία αντιμετωπίζει τα θύματα της πείνας και των πολέμων που προκαλούν οι μεγάλες δυνάμεις, ως "εισβολείς".

·         Το τελευταίο διάστημα επανέρχεται το αίτημα της ανεξαρτησίας από εθνότητες μέσα στα κράτη μέλη της Ε.Ε.. Ο ΣΥΡΙΖΑ σέβεται απολύτως  την δημοκρατικά εκφρασμένη βούληση των λαών.  Εκτιμά ωστόσο ότι το σύνολο των λαών της Ε.Ε. και συνολικότερα της Ευρώπης έχει ιδιαίτερο συμφέρον και ιστορικό χρέος να υπηρετήσει ένα συνολικό αντινεοφιλελεύθερο σχέδιο, δεδομένου ότι το ευρωπαϊκό τοπίο παρουσιάζει μεγάλη αλληλεξάρτηση και οι εξελίξεις επηρεάζουν όλους τους λαούς.    ΟΙ πιθανές αλλαγές συνόρων δεν μπορούν να ανακόψουν αυτόν τον μεγάλο βαθμό αλληλεπίδρασης. Επί πλέον οι αλλαγές συνόρων μόνο με δημοκρατικά εκφρασμένη βούληση των λαών και με αμοιβαία αποδοχή των αποτελεσμάτων μπορεί να ανακόψει ανεπιθύμητες συγκρούσεις και αντίστοιχες ανθρωποθυσίες. 

·         Η απόλυτα νόμιμη αξίωση του Ελληνικού λαού για την ηθική, πολιτική και οικονομική αναγνώριση , εκ μέρους της Γερμανίας, τόσο για πολεμικές αποζημιώσεις, όσο και για την επιστροφή του κατοχικού – αναγκαστικού δανείου.

·         Τελευταίο αλλά όχι έσχατο μέτωπο είναι το μέτωπο της δημοκρατίας. Δεν είναι μόνο το μικρό ποσοστό συμμετοχής στην κορυφαία δημοκρατική διαδικασία που είναι οι εκλογές (ποσοστό συμμετοχής στην Σλοβακία 13% και στην Τσεχία 19%), είναι οι αντιδημοκρατικές δομές της οικονομικής διακυβέρνησης, είναι τα μνημόνια και οι Τρόικες, είναι η ουσιαστική κατάργηση της διαβούλευσης μεταξύ ισοτίμων μελών,   δεδομένου ότι έχει επικρατήσει η ηγεμονία της γερμανικής συντηρητικής κυβέρνησης. Είναι τέλος η ίδια η δομή της "Διακρατικής Διακυβέρνησης" της Ε.Ε. που όλο και περισσότερο καταργεί την διάκριση των εξουσιών και την ισοτιμία των μελών.

Άμεσοι στόχοι

Στο πλαίσιο αυτών των εκτιμήσεων είναι αναγκαίο αλλά και επείγον να παλεψουμε μέσα και έξω από τους θεσμούς για την  πραγματοποίηση στόχων όπως:

1.      Ευρωπαϊκή διάσκεψη για το χρέος και λύση για την Ελλάδα, αντίστοιχη με αυτή που εφαρμόστηκε για τη Γερμανία το 1953 (διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους και εφαρμογή ρήτρας ανάπτυξης για την αποπληρωμή του υπολοίπου . Το μέτρο αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ το εντάσσει στο συνολικό του πρόγραμμα για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, ωστόσο αφορά το σύνολο των χωρών της Ευρώπης, καθώς θέτει επί τάπητος ένα από τα πιο σοβαρά προβλήματα της Ε.Ε

2.      Η διακοπή των διαπραγματεύσεων για την ΤΤΙΡ με στόχο την ακύρωση της.

3.      Η Ενίσχυση των ευρωπαϊκών προγραμμάτων για την αντιμετώπιση της ανεργίας και την προστασία της απασχόλησης.

4.       Το Σύμφωνο Εταιρικής Σχέσης (ΣΕΣ), πρώην (ΕΣΠΑ), μπορεί να αποτελέσει έναν από τους μηχανισμούς χρηματοδότησης για την ανάπτυξη στη χώρα μας. Θα πρέπει όμως στο πλαίσιο της προσπάθειας για την ενίσχυση της εσωτερικής ζήτησης να συνεχίστούν οι προσπάθειες για ενα σημαντικά αυξημένο προϋπολογισμό της Ε.Ε. και φυσικά αυξημένο  προϋπολογισμό δημοσίων επενδύσεων της Ελλάδας. Προϋπόθεση για κάτι τέτοιο είναι ο κρατικός μηχανισμός να ανασυγκροτηθεί, να λειτουργήσει με διαφάνεια και με δημοκρατικό έλεγχο, απαλλαγμένος από φαινόμενα διαφθοράς και διαπλοκής. Επίσης προϋπόθεση είναι να ενταχθεί σε ένα σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας στο πλαίσιο των προτεραιοτήτων που θα σχεδιαστούν από την δημοκρατικά εκλεγμένη Κυβέρνηση της Αριστεράς με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ.

5.      Η Αποτροπή σχεδίων για ειδικές οικονομικές ζώνες.

6.      Η Ανάδειξη της Ευρώπης και της Ε.Ε ως γεωπολιτικού χώρου που θα συμβάλει στην ισότιμη συνεργασία, στην παγκόσμια ειρήνη και στη διευθέτηση των διαφορών με ειρηνικά μέσα.

7.      Η Προώθηση ενός νέου στρατηγικού σχεδίου το οποίο θα περιλαμβάνει και τη Ρωσία στο πλαίσιο της στρατηγικής για την ειρήνη, τη συνεργασία και την ανάπτυξη, με ταυτόχρονη ανάπτυξη ισότιμων σχέσεων με τις ΗΠΑ, με τις χώρες των BRICS και τις χώρες της Λατινικής Αμερικής. Η Ευρώπη οφείλει να κατανοήσει ότι βρισκόμαστε ήδη σε νέο παγκόσμιο τοπίο. Η πολιτική χρεωκοπία του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας οδήγησαν στην ίδρυση εκ μέρους των BRICS της δικής τους "Παγκόσμιας Τράπεζας" με αρχικό κεφάλαιο 100 δις.

8.      Η Κατάργηση της συμφωνίας Δουβλίνο ΙΙ και ΙΙΙ και συγκρότηση νέας μεταναστευτικής πολιτικής, που θα αναγνωρίζει τα δικαιώματα των μεταναστών και το μεταναστευτικό πρόβλημα ως συλλογικό και συνολικό πρόβλημα της Ε.Ε. ως σύνολο.

9.      Η Απαίτηση της Ελλάδας για επιστροφή από την Γερμανία του κατοχικού αναγκαστικού δανείου και εκπλήρωση της υποχρέωσης της για τις πολεμικές αποζημιώσεις.

10.  Η Ανάδειξη του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου ως του θεσμού από τον οποίο ασκείται κατά κύριο λόγο η νομοθετική πρωτοβουλία.

11.  Η Ενίσχυση της διαδικασίας των Συλλογικών Διαπραγματεύσεων σε Ευρωπαϊκό και σε Εθνικό Επίπεδο.

12.  Η Ενίσχυση του ρόλου των Ευρωπαϊκών Κομμάτων και των Ευρωπαϊκών Κινημάτων ως θεμελιώδεις παράγοντες για την λειτουργία της Δημοκρατίας.

13.  Η Σύνταξη μιας νέας "Χάρτα Θεμελιωδών Δικαιωμάτων" απαλλαγμένη από τις νεοφιλελεύθερες δοξασίες με υποχρεωτική εφαρμογή της σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.

Οι άξονες αυτοί, αποτελούν μέρος του συνολικού πολιτικού μας σχεδίου, το οποίο,  επιδιώκουμε να το συνδιαμορφώνουμε βήμα – βήμα με τις άλλες δυνάμεις της Αριστεράς στην Ευρώπη προκειμένου να συγκροτήσουμε ένα ευρωπαϊκό πολιτικό και κοινωνικό κίνημα, ικανό να σταματήσει το νεοφιλελεύθερο σχέδιο και να ανοίξει το δρόμο για την Ευρώπη των Λαών, την Ευρώπη της Δημοκρατίας, της Ειρήνης, της κοινωνικής Δικαιοσύνης, της προστασίας του περιβάλλοντος και του σεβασμού στις πολιτισμικές, στις θρησκευτικές και στις προσωπικές επιλογές κάθε Ευρωπαίου πολίτη.

Κάθε τμήμα και το δικό του σχέδιο δράσης  για την Δημοκρατική Επανίδρυση της Ευρώπης

Τα τμήματα του κόμματος επιφορτίζονται στις νέες συνθήκες να συμβάλλουν ώστε η Ευρωπαϊκή Αριστερά να επικαιροποιήσει το πολιτικό της σχέδιο για την Δημοκρατικήεπανίδρυση της Ευρώπης.

Στο προηγούμενο  διάστημα πραγματοποιήθηκαν κοινές δράσεις κοινωνικών δυνάμεων , όπως η Πανευρωπαϊκή απεργία , η δράση του Transform, το Alter Summit, κλπ.

Ο σ. Αλέξης Τσίπρας με την  ιδιότητα του υποψηφίου για την Προεδρία της Κομισιόν και άλλα στελέχη του κόμματος πραγματοποίησαν προεκλογική εκστρατεία στις περισσότερες χώρες της Ε.Ε. Επίσης ο Πρόεδρος του ΚΕΑ και τα άλλα στελέχη του Προεδρείου και της Ε.Ε. του ΚΕΑ πραγματοποίησαν σε όλες σχεδόν τις χώρες της Ε.Ε. προεκλογικές δράσεις.

Τα γεγονότα  αυτά επιβεβαιώνουν ότι η Ευρωπαϊκή Αριστερά όλο και με μεγαλύτερη σαφήνεια αναδεικνύει την ανάγκη για την δημιουργία του «Ενιαίου Ευρωπαϊκού Κοινωνικού και Δημοκρατικού Δημόσιου χώρου».

Τα στελέχη μας στο ΚΕΑ πρέπει να συμβάλλουν ώστε το Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς (Κ.Ε.Α.)  να επεξεργαστεί το συνολικό πολιτικό σχέδιο για την «δημοκρατική επανίδρυση της Ευρώπης», ένα πολιτικό σχέδιο που θα ερμηνευτεί από τους λαούς της Ευρώπης ως η «Επανάσταση της Δημοκρατίας».

Το καθήκον αυτό γίνεται όλο και πιο επείγον, με δεδομένο ότι:

·         προχωρούν με ταχύτητα οι διαπραγματεύσεις για την ΤΤΙΡ.  Αυτή η συμφωνία εκτός των όσων έχουμε ήδη επισημάνει σε σχέση με τα εργατικά και κοινωνικά δικαιώματα , σε σχέση με τις αρνητικές συνέπειες στο περιβάλλον επικαιροποιεί τα διλήμματα : Οικονομία ή Πολιτική, Δικτατορία των Αγορών ή Δημοκρατία.

·         και οι μεγάλες πολεμικές εντάσεις επιβεβαιώνουν ότι η Ευρώπη των Λαών, η δική μας Ευρώπη δεν μπορεί παρά να είναι η Ευρώπη της Ειρήνης. 

Το «Τρανσφόρμ» και το ίδρυμα «Ν. Πουλαντζάς» πρέπει άμεσα να αναδειχθούν τα θερμοκήπια που θα μας εξοπλίσουν θεωρητικά και με επιστημονική θεμελίωση για την αναγκαιότητα  του πολιτικού σχεδίου της Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Έχουμε ανάγκη  από θεωρητικές επεξεργασίες τόσο  την ανασυγκρότηση της Οικονομικής και παραγωγικής βάσης και την  κατάργηση των νεοφιλελεύθερων δογμάτων , όσο  και την ανάδειξη ενός νέου Ευρωπαϊκού Πολιτικού Εποικοδομήματος.  Η πρότασή μας να αναδεικνύεται ως κοινωνικά δίκαιη, σε μία Ευρωπαϊκή δημοκρατική κοινωνική συγκρότηση και η Ευρώπη καθιερώνεται ως μία παγκόσμια δύναμη ειρήνης και συνεργασίας.

Η Ευρωομάδα του ΣΥΡΙΖΑ στο πλαίσιο της GUE/NGL να λειτουργήσει ως Αριστερή   Αντιπολίτευση μέσα στο Ευρωκοινοβούλιο, αξιοποιώντας τις δυνατότητες που δίνει ο θεσμός.  Να  ασκήσουμε  αποτελεσματικό έλεγχο στα κέντρα εξουσίας, να αποκαλύπτουμε τους δεσμούς τους με τα οικονομικά Lobbies .  Είναι γεγονός πως ο χαρακτήρας της GUE/NGL (Ευρωπαϊκή Ενωμένη Αριστερά/ Βόρεια Πράσινη Αριστερά) δεν επιτρέπει την κοινή επεξεργασία εννιαίου στρατηγικού και πολιτικού σχεδιασμού.  Επιτρέπει όμως, την σύμπλευση σε ένα ευρύ πεδίο κοινών στόχων ως Αριστερή Αντιπολίτευση.

Με δεδομένους αυτούς τους περιορισμούς καθίσταται αναγκαίο, η Ευρωομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, να ενισχύσει την συνεργασία της με τους Ευρωβουλευτές των κομμάτων του ΚΕΑ και με την Ε.Ε. του ΚΕΑ, παράλληλα με την δράση της στο πλαίσιο της GUE/NGL. Η συνεργασία αυτή θα της επιτρέψει, αφ' ενός να κινηθεί και μέσα στους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες που αναπτύσσονται σε όλη την Ευρώπη  και σε άλλες Ηπείρους και αφ' ετέρου να αγωνιστεί για την μετατροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ως του βασικού νομοθετικού σώματος.  Να συμβάλει στην δημοκρατική ανασύνθεση και λειτουργία του και στην ανάδειξή του ως το «Κοινοβούλιο των λαών της Ευρώπης».

Στην ίδια λογική η Ευρωομάδα και η κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ στο Ελληνικό Κοινοβούλιο να ενισχύσουν την συνεργασία τους, ώστε το μεν κοινοβούλιο της χώρας να μην αποτελεί παθητικό δέκτη προειλημμένων αποφάσεων από τα Ευρωπαϊκά Όργανα. Από κοινού οι δύο ομάδες μας να συμβάλλουν στην αναβάθμιση της λειτουργίας και της νομοθετικής συνεργασίας του Εθνικού με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Έχουμε ακόμη την δυνατότητα να αξιοποιήσουμε το Parlacon του Κ.Ε.Α., ώστε όλες μαζί οι κοινοβουλευτικές δυνάμεις  του ΚΕΑ και κάθε ομάδα στη χώρα της, να προωθήσουμε αυτό το μεγάλο στόχο παράλληλα με τις παρεμβάσεις μας στα επίκαιρα ζητήματα κάθε χώρας.

Οι δυνάμεις μας που συμμετέχουν στην Επιτροπή Περιφερειών της Ε.Ε. πρέπει να εντείνουν τις προσπάθειές τους ώστε να συγκροτηθούν μέσα στο πλαίσιο αυτό οι δυνάμεις της Αριστεράς ως ενιαία ομάδα σε μία προσπάθεια όχι μόνο Αριστερής Αντιπολίτευσης, αλλά και ενίσχυσης του ρόλου των περιφερειών στην προοπτική της ανάπτυξης υπέρ των λαών.

Οι δυνάμεις στο Συμβούλιο της Ευρώπης έχουν την δυνατότητα όχι μόνο να συσπειρώσουν δυνάμεις της Αριστεράς, αλλά με δεδομένο το χαρακτήρα αυτού του Συμβουλίου αλλά και με συνείδηση των δυσμενών πολιτικών στσχετισμών, να επιχειρήσουν ευρύτατες συσπειρώσεις που θα είναι ιδιαίτερα χρήσιμες στις αναμετρήσεις οι οποίες  είναι  μπροστά μας τόσο για την Ανατροπή στην Ελλάδα, όσο και στην μάχη για την επανίδρυση της Ευρώπης.

Οι δυνάμεις στα κινήματα έχουν συμβάλλει ουσιαστικά στην δημιουργία της συνείδησης για το κοινό μέλλον των λαών της Ευρώπης. Έχουν συμβάλλει ώστε να αναδειχθούν τα μεγάλα ηθικά, πολιτικά και αξιακά προτάγματα της Ευρώπης των λαών, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της Ειρήνης. Οφείλουμε να εντείνουμε τις προσπάθειες μας για να κρατήσουμε ζωντανή την  δράση των πανευρωπαϊκών κινημάτων.

Ειδικότερα, τα στελέχη μας στο μαζικό εργατικό κίνημα με τις ενωτικές προσπάθειές τους, τόσο μέσα από το δίκτυο συνδικαλιστών του ΚΕΑ, όσο και σε επικοινωνία με τα Ευρωπαϊκά Συνδικάτα αλλά και Εθνικά Συνδικάτα άλλων χωρών, μπορούν να συμβάλλουν ώστε η Εργατική Τάξη της Ευρώπης να κάνει ουσιαστικά αισθητή την παρουσία της και να διεκδικήσει ρόλο στην πορεία  για την αλλαγή της Ευρώπης.

Η Επιτροπή Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Ελληνικής Βουλής φυτοζωεί, ως αποτέλεσμα της πολιτικής πρακτικής που εφαρμόζουν διαχρονικά οι Κυβερνήσεις, να την χρησιμοποιούν ως επικυρωτικό – διακοσμητικό Όργανο.

Οφείλουμε να επεξεργαστούμε μαζί κοινοβουλευτική και ευρωκοινοβουλευτική ομάδα  του ΣΥΡΙΖΑ πρωτοβουλίες που θα ενισχύουν το ρόλο τους

Αυτή η κατάσταση πρέπει να αλλάξει αξιοποιώντας το γεγονός ότι είμαστε η μεγαλύτερη  εθνική δύναμη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και διεκδικώντας να έχουμε πιο ουσιαστική παρουσία στους θεσμούς που εκπροσωπούν την Ε.Ε. στη χώρα μας.

Τα τμήματα του Κόμματος

Όλα τα τμήματα του κόμματος οφείλουν να εντάξουν την ευρωπαϊκή διάσταση στις επεξεργασίες και στις προτάσεις τους, να επικοινωνήσουν δια μέσου της ευρωομάδας μας με τις αντίστοιχες επιτροπές στο Ευρωκοινοβούλιο. Να λειτουργήσουν μέσα στα αντίστοιχα δίκτυα του ΚΕΑ και όπου δεν υπάρχουν να ενεργοποιηθούμε ώστε να συγκροτηθούν.

Για παράδειγμα είναι σκόπιμο να αναφερθούν μερικά τμήματα όπως:

ñ  Το Τμήμα Ενέργειας το οποίο πρέπει να συνδυάσει το συνολικό εθνικό σχέδιο με τις ανακατατάξεις που συντελούνται στο ευρύτερο γεωπολιτικό χάρτη ενέργειας.

ñ  Το Τμήμα Αγροτικής Πολιτικής εκτός από την αξιοποίηση των υφισταμένων δυνατοτήτων να συμβάλει στην ανάπτυξη πανευρωπαϊκού κινήματος ικανού να πιέσει για την ριζική αλλαγή  της κοινής Αγροτικής και Αλιευτικής Πολιτικής της Ε.Ε. 

ñ  Η Ομάδα Παρακολούθησης του ΣΕΣ (ΕΣΠΑ) να επεξεργαστεί το πλαίσιο των αναγκαίων αλλαγών και να εντείνει την εκπόνηση και παρακολούθηση των προγραμμάτων για την απορρόφηση των πόρων που δικαιούται η χώρα.

ñ  Δεν είναι αναγκαίο να αναφερθεί το σύνολο των τμημάτων σημαντικό είναι να σχεδιάζουν παίρνοντας υπ' όψη τους ότι η θέση της χώρας στην Ε.Ε. αφορά το σύνολο σχεδόν των δράσεων και των επί μέρους πολιτικών  τις οποίες πρέπει να σχεδιάσουμε και να προωθήσουμε.

Η νομική Ομάδα  για την παρακολούθηση του Νομοθετικού πλαισίου της Ε.Ε. Είναι αναγκαία αφ' ενός κωδικοποίηση του συνολικού θεσμικού και νομικού πλαισίου της Ε.Ε., η παρακολούθηση των αλλαγών που συντελούνται, η αξιοποίηση του όπου είναι δυνατόν και τελικά η συμβολή της ομάδας στην σύνταξή μιας ολοκληρωμένης πρότασης για την δημοκρατική επανίδρυση των θεσμών και των δομών της Ευρώπης.

*Συντονιστής Ευρωπαϊκής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ

γράφει ο Κλέαρχος Τσαουσίδης

Ο βουλευτής της ΔΗΜ.ΑΡ., Γιάννης Πανούσης, έθεσε τις προάλλες ένα ωραίο ερώτημα σχετικά με την πιθανολογούμενη κάθε τόσο αναρρίχηση του προέδρου του, Φώτη Κουβέλη, στο ανώτατο πολιτειακό αξίωμα.

«Πώς -ρώτησε ο πανεπιστημιακός καθηγητής- θα υπογράφει ο κ. Κουβέλης ως Πρόεδρος, νόμους που καταψήφισε το κόμμα του;».

Έλα ντε!

Μιαν απάντηση έδωσε έμμεσα ο ίδιος λέγοντας ότι μόνον αν επανέλθει το κόμμα του (η ΔΗΜ.ΑΡ.) στην κυβέρνηση, μπορεί να γίνει αυτό, ασχέτως αν ο ίδιος ο κ. Πανούσης δεν συμφωνεί στην παλιννόστηση.

Ο κ. Πανούσης μού είναι πολύ συμπαθής χωρίς να τον γνωρίζω. Το γεγονός ότι επασόκισε επί μακρόν δεν με αφορά.

Αλλά καλέ μου άνθρωπε, συναγωνιστή (αν μου το επιτρέπετε): επί έναν χρόνο η ΔΗΜ.ΑΡ. ψήφιζε ό,τι πλάσαραν Σαμαράς - Βενιζέλος, αντίθετο με τις διακηρυγμένες προεκλογικά και μετεκλογικά αρχές της, ανεχόταν να γελοιοποιούν τους υπουργούς που επέλεξε (τον κ. Ρουπακιώτη κυρίως, ο άλλος έπαιζε την τυφλόμυγα) και αναρωτιέστε τώρα πώς θα υπογράφει ο Φώτης Κουβέλης αυτά που δεν ψήφισε η ΔΗΜ.ΑΡ.;

Υποτίθεται ότι η ΔΗΜ.ΑΡ. μπήκε σε μια κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας και κατήντησε σωτήρας του θλιβερού δίδυμου. Από όσα συμφωνήσανε δεν υλοποιήθηκε ούτε το ένα χιλιοστό και στο τέλος της τα έριξαν κιόλας. Τη ΔΗΜ.ΑΡ. εγκάλεσαν για αναξιοπιστία τα δημοσιογραφικά χαλκεία!

Ακόμη και την απλή αναλογική τη θυμήθηκε η ΔΗΜ.ΑΡ., αφού έφυγε από την κυβέρνηση και την πέταξε τόσα αδέξια στην αρένα που όλοι εννόησαν ποιους στόχευε (τον ΣΥΡΙΖΑ φυσικά).

Θεωρώ την πλειοψηφία των ψηφοφόρων της ΔΗΜ.ΑΡ. έντιμους ανθρώπους, ειδικά αυτούς που την ψήφισαν και στις ευρωεκλογές. Δεν μπορώ να πω το ίδιο για πλείστα ηγετικά στελέχη, βουλευτές και διορισμένους -με ποσόστωση!- σε κρατικούς οργανισμούς («αμισθί» αλλά με γενναίες αποζημιώσεις) που ξέχασαν να παραιτηθούν.

Ειδικά εκτιμώ τον λόγο και την παρουσία του κ. Πανούση. Και πιστεύω ότι προσπαθεί να κρατήσει τους συναγωνιστές του (από τον πρώτο ώς τον τελευταίο) εκεί που ο τίτλος τους κόμματός τους ορίζει: στην Αριστερά.

Αν θέλει, λοιπόν, ας κάνει ένα πείραμα: να δηλώσει ότι ψηφίζει τον κ. Κουβέλη για Πρόεδρο της Δημοκρατίας αρκεί να καταργηθεί αύριο ο ΕΝΦΙΑ (όπως απαιτεί εξάλλου το κόμμα του) και να ψηφιστεί ώς τις 15 Σεπτεμβρίου το αντιρατσιστικό σ/ν Ρουπακιώτη... ως προαπαιτούμενο. Κάθε συνεργασία έχει αμοιβαίες παραχωρήσεις ή όχι; Γνωρίζει το ίδιο καλά με μένα ότι δεν πρόκειται ούτε απάντηση να λάβει.

Να μιλάμε όμως στα ίσα: - Ποια ΔΗΜ.ΑΡ. θα υπάρχει, αν φύγει ο κ. Κουβέλης από πρόεδρός της και κρυφτεί στην Ηρώδου Αττικού;

Ως τον άλλο μήνα, δυο ακόμη τρεις βουλευτές της θα βρουν φιλόξενα μαξιλάρια στην πλατιά Κεντροαριστερή (με ολίγη από Δεξιά) παράταξη. Αν παραιτηθεί ο κ. Κουβέλης για να τεθεί στη βάσανο της εκλογής από την παρούσα Βουλή ως νέος Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ποια ΔΗΜ.ΑΡ. θα έχει απομείνει τον Απρίλη του 2015 για να καταψηφίζει στη Βουλή τα κυβερνητικά σχέδια νόμου;